طبقه بندی و روش های نصب پیچ سازه های فولادی

پیچ و مهره سازه فولادی اتصال دهنده های رایج هستند که به طور گسترده در مهندسی سازه های فولادی استفاده می شوند. آنها عمدتا برای اتصال نقاط اتصال صفحات فولادی و ارائه عملکرد اتصال قابل اعتماد استفاده می شوند. پیچ و مهره های سازه فولادی دارای استحکام بالایی هستند و به دسته بست های استاندارد تعلق دارند. انواع مختلف پیچ و مهره های سازه فولادی با پیکربندی ها و فرآیندهای نصب متفاوت مطابقت دارند. مقدمه مفصلی در زیر برای مرجع ارائه شده است.

1. بررسی اجمالی

پیچ های اسکلت فلزی در دسته پیچ های با مقاومت بالا قرار می گیرند و در پروژه های سازه های فولادی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. عملکرد بست آنها مستقیماً بر قابلیت اطمینان اتصال تأثیر می گذارد ، بنابراین الزامات عملکرد سختگیرانه بر آنها تحمیل می شود. پیچ و مهره های با استحکام بالا از کلاس اموال 8.8 و بالاتر معمولاً برای سازه های فولادی مورد نیاز است، که کلاس 10.9 رایج ترین مورد استفاده است و کلاس 12.9 برای شرایط کاری با بار سنگین خاص موجود است. برای کاربردهای بدون نیاز به پوشش ضد خوردگی، می‌توان پیچ‌های ساده (بدون روکش یا روکش سیاه) را انتخاب کرد.

قبل از انتخاب پیچ و مهره های سازه فولادی، لازم است نوع محصول، درجه و الزامات نصب مربوطه را بدانید تا از مشکلات کیفیت مهندسی ناشی از انتخاب نادرست جلوگیری کنید.

2. طبقه بندی پیچ و مهره سازه های فولادی

پیچ‌های با مقاومت بالا برای سازه‌های فولادی عمدتاً به دو نوع پیچ‌شکن (نوع برش‌کن) پیچ‌های با مقاومت بالا و پیچ‌های بزرگ شش گوشه با مقاومت بالا تقسیم می‌شوند.

2.1 پیچ و مهره های بزرگ سر شش گوش با استحکام بالا

پیچ‌های سر شش‌ضلعی بزرگ با استحکام بالا از طراحی استاندارد سر شش‌ضلعی بزرگ استفاده می‌کنند و با مهره‌ها و واشرهای همسان استفاده می‌شوند. آن‌ها پیچ‌های با استحکام بالا از نوع گشتاور هستند که با کنترل گشتاور پیش‌بار، به اتصال قابل‌اطمینانی دست می‌یابند، عملکرد باربری پایدار و قابلیت کاربرد گسترده در شرایط کاری مختلف را ارائه می‌دهند.

2.2 پیچ و مهره با استحکام بالا از نوع Twist-Off

پیچ و مهره های با استحکام بالا (که به آن پیچ های کنترل کشش نیز می گویند) از پیچ های بزرگ بهبود یافته اند.پیچ و مهره های سر شش گوش با استحکام بالا. یک سر اسپلاین (دم پیچ خورده) در انتهای ساقه ارائه شده است. در حین ساخت، یک آچار برقی مخصوص سر مهره و اسپلین را به طور همزمان محکم می کند و تا زمانی که سر اسپلین در امتداد بریدگی از پیش تعیین شده شکسته شود، سفت می شود و در این مرحله به پیش کشش مشخص شده رسیده است. این روش دارای عملکرد ساده، کنترل دقیق پیش تنش و کاهش انحراف ناشی از تنظیم دستی گشتاور است.

3. فرآیند نصب پیچ و مهره سازه های فولادی

نصب اتصالات پیچ و مهره ای با مقاومت بالا شامل دو مرحله سفت شدن اولیه و سفت شدن نهایی است.

3.1 سفت شدن اولیه

سفت کردن اولیه را می توان با آچار برقی ضربه ای یا آچار برقی با گشتاور قابل تنظیم انجام داد. گشتاور سفت شدن اولیه باید بر اساس مشخصات مربوطه کنترل شود، به طوری که صفحات متصل به طور نزدیک در موقعیت قرار گیرند و پیش بار پیچ یکنواخت باقی بماند و از جابجایی صفحه جلوگیری شود.

3.2 سفت شدن نهایی

الزامات ساخت و ساز متفاوتی بر اساس نوع پیچ برای سفت کردن نهایی اعمال می شود:

پیچ و مهره های با استحکام بالا: سفت کردن نهایی باید با یک آچار برقی اختصاصی از نوع torshear انجام شود. سفت شدن نهایی پس از جدا شدن دم اسپلاین به پایان می رسد.

پیچ های با استحکام بالا سر شش گوش بزرگ (از نوع گشتاور): سفت شدن نهایی باید با یک آچار الکتریکی کنترل شده با گشتاور انجام شود و گشتاور سفت کردن باید دقیقاً از مقدار مشخص شده در طرح و کدهای مربوطه پیروی کند.

در طول سفت شدن نهایی، گشتاور سفت شدن و ترتیب ساخت باید به دقت کنترل شود تا از شکستگی پیچ ناشی از سفت شدن بیش از حد، یا شل شدن مفصل ناشی از گشتاور ناکافی جلوگیری شود.

نتیجه گیری

به عنوان اتصال ضروریاتصال دهنده ها، پیچ و مهره های سازه فولادی به طور گسترده در مهندسی سازه های فولادی استفاده می شود. خریداران و پرسنل ساخت و ساز باید طبقه بندی پیچ و مهره، کلاس های دارایی و روش های نصب مربوطه را قبل از استفاده کاملاً درک کنند و سفت کردن اولیه و نهایی را به شیوه ای استاندارد انجام دهند تا به طور مؤثر از خطاهای نصب جلوگیری شود و کیفیت اتصال و ایمنی سازه تضمین شود.