گالوانیزه کردن، فسفاته کردن، سیاه کردن و سایر فرآیندهای تصفیه سطح، چگونه اتصال دهنده ها را انتخاب کنیم؟

تقریبا همهاتصال دهنده ها ساخته شده از فولاد کربن، فولاد آلیاژی، اتصال دهنده های عمومی امیدوارند از خوردگی جلوگیری کنند. علاوه بر این، پوشش عملیات سطح باید محکم بچسبد.

برای عملیات سطح، عموماً افراد به زیبایی و ضد خوردگی توجه می کنند، اما وظیفه اصلی بست ها بستن اتصال است و عملیات سطح نیز تأثیر زیادی در عملکرد بست بست ها دارد. بنابراین، هنگام انتخاب عملیات سطح، فاکتور عملکرد بست نیز باید در نظر گرفته شود، یعنی قوام نیروی پیش سفت کننده گشتاور نصب.

یک سطح بالابست طراح نه تنها باید طراحی را در نظر بگیرد، بلکه باید به قابلیت ساخت مونتاژ و حتی الزامات حفاظت از محیط زیست نیز توجه کند. در زیر به معرفی مختصری از برخی از پوشش‌های متداول استفاده شده برای اتصال دهنده‌ها بر اساس فاکتورهای فوق برای مراجعه متخصصان بست می‌پردازیم.

1، آبکاری

آبکاری بست ها به غوطه ور شدن قسمت هایی از بست ها که باید در محلول آبی خاص آبکاری شوند اشاره دارد. محلول آبی حاوی مقداری ترکیبات فلزی رسوب‌شده خواهد بود، به طوری که پس از عبور جریان از محلول آبی، مواد فلزی موجود در محلول رسوب کرده و به سطح می‌چسبند. بخش غوطه ور شده یک بست. آبکاری اتصال دهنده ها به طور کلی شامل گالوانیزه، مس، نیکل، کروم، آلیاژ مس- نیکل و غیره است.

2، فسفاته کردن

فسفاته کردن ارزان تر از گالوانیزه است و مقاومت در برابر خوردگی آن بدتر از گالوانیزه است. دو نوع فسفاته کننده معمولی استفاده می شود، فسفاته روی و فسفاته منگنز. فسفاته سازی بر پایه روی روان کنندگی بهتری نسبت به فسفاته سازی بر پایه منگنز دارد و فسفاته سازی بر پایه منگنز نسبت به گالوانیزه مقاومت به خوردگی و مقاومت در برابر سایش بهتری دارد. محصولات فسفاته مانند پیچ ​​و مهره شاتون موتور، مهره، سرسیلندر، یاتاقان اصلی، پیچ و مهره چرخ طیار، پیچ و مهره چرخ و غیره.

3، اکسیداسیون (سیاه شدن)

Blackened plus oiled یک آبکاری محبوب برای اتصال دهنده های صنعتی است زیرا ارزان ترین است و تا زمانی که روغن تمام شود خوب به نظر می رسد. از آنجایی که سیاه شدن تقریباً قابلیت ضد زنگ ندارد، بدون روغن به سرعت زنگ می زند. حتی در حالت روغن، آزمایش اسپری نمک خنثی فقط می تواند به 3 تا 5 ساعت برسد.

4، گالوانیزه گرم

گالوانیزه گرم یک پوشش انتشار حرارت است که در آن روی به مایع تبدیل می شود. ضخامت پوشش 15 ~ 100μm است و کنترل آن آسان نیست، اما مقاومت در برابر خوردگی خوبی دارد و بیشتر در مهندسی استفاده می شود. به دلیل دمای گالوانیزه گرم (340-500) نمی توان از آن برای اتصال دهنده های بالاتر از درجه 10.9 استفاده کرد. عملیات گالوانیزه گرم بست ها گران تر از آبکاری الکتریکی است.

5، sherardizing

روکش روی یک پوشش متالورژیکی جامد انتشار حرارتی از پودر روی است. یکنواختی آن خوب است و در نخ ها و سوراخ های کور می توان یک لایه یکنواخت به دست آورد. ضخامت پوشش 10 ~ 110μm است و خطا را می توان در 10 درصد کنترل کرد. استحکام اتصال آن با زیرلایه و خاصیت ضد خوردگی در بین پوشش های روی (الکتروگالوانیزه، گالوانیزه گرم، داکرومت) بهترین است. فرآیند پردازش آن بدون آلودگی و سازگار با محیط زیست است. اگر قیمت کروم و مسائل حفاظت از محیط زیست در نظر گرفته نشود، در واقع برای اتصال دهنده های با استحکام بالا با نیازهای ضد خوردگی بالا مناسب است.

هدف اصلی از عملیات سطحی اتصال دهنده ها این است که خود بست مقاومت در برابر خوردگی را به دست آورد تا قابلیت اطمینان و سازگاری بست افزایش یابد.