تفاوت اصلی بین پیچ و مهره های سازه فولادی و پیچ های معمولی

تفاوت های اساسی بینپیچ و مهره های سازه فولادی و پیچ های معمولی در شش بعد اصلی قرار دارند: مکانیسم انتقال نیرو، عملکرد مواد، درجه استحکام، فناوری ساخت، قابلیت استفاده مجدد و سناریوهای کاربردی. این دو نوع پیچ قابل تعویض نیستند و باید کاملاً با توجه به شرایط کاری انتخاب شوند.

پیچ و مهره های سازه فولادی با استحکام بالا به طور ویژه برای ساخت سازه های فولادی طراحی شده اند تا از پایداری کلی، عملکرد لرزه ای و ایمنی باربری طولانی مدت سازه های فولادی اطمینان حاصل کنند. پیچ‌های معمولی به‌عنوان بست‌های عمومی، فقط الزامات قفل رایج برای تجهیزات مکانیکی و قطعات سخت‌افزاری را برآورده می‌کنند و برای سازه‌های باربر اصلی قابل اجرا نیستند. پیچ و مهره های سازه فولادی از فولاد آلیاژی با استحکام بالا با درجه استحکام بالا، مقاومت در برابر لغزش عالی، مقاومت در برابر خستگی و ظرفیت تحمل بار تولید می شوند. پیچ و مهره های معمولی عمدتاً از فولاد کربن معمولی با استحکام نسبتاً کم و عملکرد باربری محدود، بدون حاشیه ایمنی ساختاری برای کاربردهای باربر ساخته می شوند.

پیچ‌های سازه‌های فولادی شامل انواع خاصی مانند پیچ‌های شش گوشه بزرگ با مقاومت بالا و پیچ‌های برش پیچشی با مقاومت بالا هستند که نیرو را از طریق اصطکاک منتقل می‌کنند و عملکرد آب‌بندی و ظرفیت ضد لغزش بالایی دارند. پیچ‌های معمولی یک طراحی ساختاری جهانی با سرها و اندازه‌های رزوه‌ای کوچک، با تکیه بر قفل مکانیکی برای انتقال نیرو و داشتن افزونگی ساختاری کم، اتخاذ می‌کنند. مطابق با مشخصات مهندسی، پیچ های سازه فولادی با استحکام بالا برای اتصالات سازه ای دائمی طراحی شده اند و استفاده مجدد از آنها ممنوع است. پیچ و مهره های معمولی به راحتی با خطر آسیب کم جدا می شوند و امکان مونتاژ و جداسازی مکرر را فراهم می کنند.

تفاوت های دقیق بین دو نوع پیچ به شرح زیر ذکر شده است:

1. شکل ساختاری و تفاوت های ابعادی

پیچ های سازه فولادی با استحکام بالا شش ضلعی بزرگ دارای سرهای بزرگتر، سطوح یاتاقان گسترده تر، پروفیل های نخ ضخیم تر و قطرهای اسمی بزرگتر هستند. سطح یاتاقان بزرگ به طور موثر فشار چفت و بست را پخش می کند، سفتی اتصالات و عملکرد آب بندی را بهبود می بخشد و به طور قابل توجهی ظرفیت ضد لغزش و برشی اتصالات ساختاری را افزایش می دهد. پیچ‌های معمولی از طرح‌های استاندارد جهانی با سر، رزوه‌ها و سطوح کوچک یاتاقان استفاده می‌کنند که فقط الزامات بست معمولی را برآورده می‌کنند و نمی‌توانند بارهای سنگین یا بارهای متناوب را تحمل کنند.

2. تفاوت درجه مواد و مقاومت

پیچ و مهره های سازه فولادی با استحکام بالا ساخته شده از فولاد با استحکام بالا مخصوصاً خاموش شده و تمپر شده مانند فولاد 45#، 35CrMo و 42CrMo. از طریق عملیات حرارتی یکپارچه، آنها به درجه‌های استحکام بالایی از جمله 8.8، 10.9 و 12.9 می‌رسند و مقاومت کششی، برشی و خستگی فوق‌العاده‌ای را بدون تغییر شکل یا شکست تحت بارهای سنگین ارائه می‌کنند. پیچ و مهره های معمولی عمدتاً از فولاد کربن معمولی مانند Q235 و Q195 بدون عملیات خاموش کردن و تمپر کردن دقیق ساخته می شوند. آنها تحت سلطه گریدهای 4.8 و 5.8 هستند، ظرفیت باربری محدودی دارند و فقط برای اتصالات کمکی غیر باربر مناسب هستند.

3. تفاوت مکانیسم انتقال نیرو

پیچ و مهره های سازه فولادی با استحکام بالا نیرو را از طریق آن منتقل می کننداصطکاک رابط. پیش بارگذاری دقیق صفحات متصل را فشرده می کند و اصطکاک بین سطوح صفحه بارهای برشی و لغزشی خارجی را جبران می کند. این اتصال دارای استحکام بالا و حداقل تغییر شکل است که به عنوان حالت تحمل نیروی هسته برای اتصالات سازه فولادی عمل می کند. پیچ های معمولی نیرو را از طریق عبور می دهندفشار ساقه و مقاومت برشی، که به راحتی باعث لغزش ترخیص در شرایط استرس می شود. با استحکام کلی اتصال کم، آنها نمی توانند لرزش، ضربه و بارهای متناوب را تحمل کنند.

4. تفاوت سناریوهای کاربردی

پیچ و مهره های سازه های فولادی با مقاومت بالا منحصراً برای سازه های باربر اصلی مانند قاب های فولادی ساختمان های بلند، کارگاه های سازه های فولادی، پل ها، برج های انتقال نیرو و تکیه گاه های بزرگ فولادی استفاده می شود. به عنوان بست های حساس با نیروی تحمل، آنها با مشخصات دقیق ساخت سازه های فولادی مطابقت دارند. پیچ های معمولی فقط برای اتصالات غیرباربر و کم بار از جمله محفظه تجهیزات، لوازم جانبی سخت افزاری، اجزای تزئینی و براکت های کمکی اعمال می شوند و برای اتصالات باربر اصلی سازه های فولادی اکیداً ممنوع هستند.

5. فرآیند نصب و الزامات ساخت و ساز

پیچ و مهره های سازه فولادی با استحکام بالا نیاز به مراحل نصب دقیق دارند. ساخت و ساز با تشخیص ضریب ضد لغزش سطوح اصطکاک شروع می شود. آچارهای گشتاور حرفه ای و ابزارهای سفت کننده نهایی برای ساخت استاندارد سه مرحله ای استفاده می شوند: سفت کردن اولیه، سفت کردن مجدد و سفت کردن نهایی. تمام پارامترهای گشتاور به شدت کنترل می شود و عملیات باید توسط کارگران حرفه ای گواهی شده با بازرسی و پذیرش ویژه پس از ساخت انجام شود.پیچ معمولینصب و راه اندازی ساده و بدون نیاز به گشتاور دقیق است، که می تواند با ابزارهای دستی معمولی یا پنوماتیک بدون رویه های پیچیده ساخت و ساز یا استانداردهای پذیرش تکمیل شود.

6. تفاوت قابلیت استفاده مجدد

پیچ و مهره های سازه فولادی با استحکام بالا پس از سفت شدن باعث ایجاد تنش پلاستیک و خستگی پیش بار می شوند. جداسازی قطعات منجر به تضعیف خواص مکانیکی و عدم دقت در پیش بارگذاری می شود. مطابق با آیین نامه ملی سازه های فولادی،استفاده مجدد ثانویه به شدت ممنوع است. پیچ‌های معمولی تنش کم را بدون کرنش پیش بار بالا تحمل می‌کنند، پس از جداسازی، عملکرد دست نخورده را حفظ می‌کنند و اجازه استفاده مکرر را می‌دهند.