چشم انداز توسعه پیچ های خودکشی

از سال 1914، پیچ های خودکاری تجاری شدند. اولین طرح - که عمدتاً از پیچ های چوبی مشتق شده است - یک پیچ شکل دهنده رزوه ای نوع A با دم مخروطی فولادی کربنیزه است. کاربرد اصلی آن در آن زمان برای اتصال ورق های آهنی بر روی لوله های سیستم تهویه مطبوع بود، بنابراین به آن پیچ ورق آهنی نیز می گفتند. پس از بیش از 80 سال توسعه، می توان آن را به چهار دوره تقسیم کرد: شکل گیری نخ، برش نخ، نورد نخ و خود حفاری.